Kâhta Belediyesi'nin geleneksel hale getirdiği Kitap Günleri Fuarı'nın ikincisi 9-18 Ekim tarihlerinde Kâhta Ramazan Çarşısı'nda yapıldı.
Çok sayıda yazarın okurlarıyla buluştuğu fuarda bendeniz de kitaplarımla Kavi Yayınları'ndan katılım sağladım.
Öncelikle Kâhta Belediye başkanı sayın Mehmet Can Hallaç başta olmak üzere emeği geçen herkese çok teşekkür ediyorum.
Bir şehirde kitap fuarının yapılması sosyo-kültürel anlamda çok önemlidir. Hele ki ilçe olunca bu önem daha da artmaktadır. Zira yazar ile okurun bir araya gelmesi bana göre dünyanın en anlamlı eylemlerinden biridir.
Kâhta Belediyesi'nin fuar organizasyonunu beğendiğimi söylemeliyim. Ufak tefek eksikler olsa da genel olarak başkan bey ve ekibi çok iyi iş çıkardılar. Kendilerini tebrik ediyorum.
Benim için en kıymete değer ve anlamlı olan fuar boyunca her gün iki ya da üç Adıyamanlı yazarın ağırlanıp kendilerine stand açılmasıydı.
Uzun sürmesine rağmen hafta içi her gün bir kaç okuldan öğrencilerin getirilmesi, fuar alanının tertip ve düzeni, başkan ve ekibinin sık sık fuar alanında bulunup sıcak temas kurmaları, katılan her yazara plaket sunulması, sorumlu ve görevli arkadaşların yakın ilgileri, öğlen sıcak yemek ve sürekli çay servisi fuar adına ilk akla gelen olumlu şeylerdi.
Eksiklere gelince; fuarın yapıldığı Ramazan Çarşısı'nın küçük geldiği ve bu yükü kaldırmayacağıydı. Bunun için daha büyük bir yere ihtiyaç var. Bunu başkan bey de dile getirdi.
İkincisi bildiğim kadarıyla okullara bir kaç yazar götürüldü ancak Milli Eğitim müdürlüğü ile koordineli bir şekilde daha fazla yazar götürülebilirdi.
Fuara katılım bir ilçeye göre fena değildi bence. Katılımı artırmak için farklı organizasyonlar yapılabilirdi. Daha fazla reklam, kapı önünde palyaço gösterileri gibi ilk aklıma gelenler…
Fuarda yaşadığım çok ilginç ve bir o kadar da anlamlı bir anekdotu aktarmak istiyorum:
Kâhta’ya bağlı bir köyden geldiklerini söyleyen yaşlı bir anne ile liseyi yeni bitirmiş kızı dikkatimi çekti. Birkaç stand gezdikten sonra bizim standa da uğradılar. Annede biraz çekingenlik vardı. Kızı belli ki çok okuyan biriydi. Biraz muhabbet ettikten sonra kız;
“Ben geçen sene yüzün üzerinde kitap okudum. Bu yıl ki hedefim yüz elli kitap!” demez mi? Biz şaşırdık tabii.
Kendisine en son hangi kitabı okuduğunu sordum.
“Beyaz Gemi!” dedi.
Peki, hedefin nedir? dedim.
“Avukat olmak!” dedi.
Bizden de iki-üç kitap aldılar. Bir tane kitap da biz hediye ettik. En son kapıdan çıktıklarını onları gördüm. Kızın elindeki poşette onun üzerinde kitap vardı.
Kitap fuarı deyip geçmemek lazım. Yeni kitaplar, yeni tanışmışlıklar ve ilginç hayat hikâyelerinin yaşandığı bir zaman dilimine şahitlik ettiriyor sizleri.
Bu vesileyle Kâhta Belediyesi’ne tekraren teşekkür ediyor ve darısı Adıyaman Belediyesi’ne diyorum.
Selam ve muhabbetle…
Mehmet BİLGİN
20.10.2026