EN BÜYÜK MUHAFAZAKÂR EBU CEHİL'Dİ
Sık sık sözünü ettiğim ve yazılarımda da bahsi geçen muhafazakârlığın herhangi bir inanç ya da dünya görüşüyle ilgisi yoktur.
Muhafazakârlık İslam’dan önce de vardı, milattan önce de çünkü.
Başkaları açısından çok başka anlamlar içerse de benim açımdan muhafazakarlık sosyolojik bir kavramdır ve eğer incelenecekse bu açıdan incelenmelidir.
Muhafazakarlık, kendisine zarar vereceğini düşündüğü gerçekleri savunmak yerine, karşı olduğu yanlışlar karşısında sessiz kalmak, ya da onları savunmak, ya da yapılan yanlışa karşı çıkanlara saldırmaktır. Kârı muhafaza etmektir kısaca.
Muhafazakârlık şahsi konumu ya da çıkarları için inanmadığı ve karşı olduğu her şeye herkesten çok inanıyormuş gibi savunmayı gerektirir.
Bunun için, muhafazakârlık mevzusu geçtiğinde, bana mesaj atarak, hocam bu Müslümanlara hakaret değil mi diye boş yere yorulmayın.
Bir Müslüman ne anlama geldiğini bilmediği için kendisini muhafazakâr olarak görebilir; oysa gerçek anlamda bir Müslümanın muhafazakâr olma şansı yoktur.
Şu dar-ı dünyada bir araya gelecek en son şey Müslümanlıkla muhafazakârlıktır…
Eğer ki bir insan gerçekten ne anlama geldiğini bildiği halde hala ben muhafazakâr bir Müslümanım diyorsa, kusura kalmasın ama o zaten Müslüman değildir…
Mesela şimdi siz kendisine Mekke’nin en güzel kızları ve bütün zenginlikleri sunulduğu halde gülüp geçen ve davamdan vaz geçmem diyen Peygamber efendimize muhafazakâr diyebilir misiniz?
Oysa Ebu Cehil ve avanesi muhafazakârdı; mevcut konumlarını muhafaza etmek için hem her türlü teklife açık hem de her türlü yeniliğe ve bilgiye mevcut konumlarına zarar vereceği için karşıydılar.
Evet, muhafazakârlık denince aklıma hep Ebu Cehil ve tayfası gelir, ve onun izinden yürüyüp bugüne kadar gelenler ve yollarına devam etmek için her türlü teklife açık olanlar ve inandığı gerçekleri savunmak yerine, sırf kendilerine bir zarar gelmesin diye bile isteye yapılan haksızlıklara göz yummakla kalmayıp onu savunanlar…
Bunun içindir ki, muhafazakârlık bir inanç biçimi ya da bir dünya görüşü değil, daha çok inançsızlık ya da kıblesizliktir.